Oficjalna rywalizacja sprinterów kajakowych o medale dla najlepszych na świecie i Starym Kontynencie sięga lat 30. ubiegłego wieku. Już w pierwszej edycji MŚ, w 1938 roku w szwedzkim Vaxholm srebro dla polskiej reprezentacji w konkurencji K-1 10 000 m przywiózł Czesław Sobieraj, z kolei na premierowy krążek ME trzeba było poczekać do 1957 roku i zawodów w belgijskiej Gandawie, gdzie brąz w K-1 500 m wywalczył Stefan Kapłaniak. Cztery lata później doczekaliśmy się pierwszych ME w Poznaniu. W 1961 roku, podczas europejskiego czempionatu w stolicy Wielkopolski biało-czerwoni raz za sprawą osady Kapłaniak/Władysław Zieliński – brązowych medalistów igrzysk olimpijskich w Rzymie – sięgnęli po srebro w K-2 500 m.

Niespełna trzy dekady później odbyły się premierowe MŚ w Polsce. Na poznańskiej Malcie nasi reprezentanci dwukrotnie stawali na drugim stopniu podium. Srebra wywalczyli Maciej Freimut w K-1 1000 m oraz Andrzej Gajewski, Andrzej Gryczko, Grzegorz Kaleta i Mariusz Rutkowski w K-4 na dystansie 10 km.

Na przełomie wieków poznański tor regatowy Malta na dobre stał się jednym z głównych punktów na kajakowej mapie świata. W 2000 roku rozegrano tam kolejną edycję ME, podczas której Polacy zgarnęli aż osiem medali, w tym pięć złotych. Ówczesnym „królami” Malty byli bez wątpienia kanadyjkarz Paweł Baraszkiewicz oraz kajakarki Aneta Pastuszka i Beata Sokołowska, którzy zgodnie zdobyli po trzy tytuły ME. Rok później, w ramach MŚ również w Poznaniu nasza kadra dziewięciokrotnie zameldowała się w strefie medalowej. Na pierwszy plan spośród polskich reprezentantów wysunęli się kanadyjkarze, którzy dwa razy sięgali po złoto – najlepsi w C-2 1000 m byli Marcin Kobierski i Michał Śliwiński, zaś finał C-1 200 m wygrali Baraszkiewicz i Daniel Jędraszko, którzy ponadto byli drudzy w dwójce na dystansie 500 m.

– Zawsze lubiłem Maltę i startować na niej. Po latach mogę stwierdzić, że starty przed własną publicznością mogą być dla jednym kolejną motywacją, bodźcem, a dla innych stanowić powód do dodatkowego stresu. Każdy chce wypaść jak najlepiej, przyjeżdża rodzina, znajomi. Nam to jednak pomagało – wspomina po latach Baraszkiewicz, trzykrotny olimpijczyk. – Wszyscy chcą zdobywać największe trofea i przygotowują się do tego. Teraz czasy się zmieniły, także mentalność ludzi. Więcej krajów zaangażowało się w kajakarstwo, zwłaszcza w jedynkach zrobiła się spora konkurencja. Osady to jednak całkowicie inna bajka – wskazuje 49-latek.

W pierwszej dekadzie XXI wieku na Malcie rozegrano jeszcze trzy imprezy mistrzowskie. W latach 2004-2005 rywalizowano o medale ME. Z powodzeniem poradzili sobie na nich biało-czerwoni, którzy w 2004 roku zdobyli osiem krążków, w tym jeden złoty za sprawą osady Łukasz Woszczyński/Michał Śliwiński w C-2 1000 m. Rok później do rąk Polaków trafiły dwa mistrzowskie tytuły. Pierwsze miejsce w K-4 1000 m kobiet zajęły Edyta Dzieniszewska, Beata Mikołajczyk, Iwona Pyżalska i Aneta Białkowska, zaś w K-2 200 m triumfowali Marek Twardowski i Adam Wysocki. Ta ostatnia dwójka miała za sobą wyjątkowo udane ME 2005 w Poznaniu, bowiem byli też drudzy w K-2 500 m oraz trzeci w K-4 1000 m razem z Pawłem Baumannem i Tomaszem Mendelskim. Na zakończenie dekady w 2010 roku czekała nas trzecie w historii i ostatnie do tej pory MŚ w Poznaniu. Polska reprezentacja ponownie stanęła na wysokości zadania, zdobywając jedno srebro i cztery brązy. Swój pierwszy krążek na seniorskim czempionacie wywalczyła wówczas Karolina Naja, czterokrotna medalistka olimpijska, a inną z bohaterek tamtych MŚ była Marta Walczykiewicz, brązowa medalistka igrzysk w 2016 roku w Rio de Janeiro.

– Po medalu, który rok wcześniej wywalczyłam na MŚ w Kanadzie, pojawiła się presja, że skoro teraz będę startować u siebie w Poznaniu, to muszę zdobyć złoto. Chodziły też plotki, że K-1 200 m ma stać się konkurencją olimpijską – wspomina Walczykiewicz, obecnie członkini zarządu Polskiego Związku Kajakowego. – W 2010 roku nasza kadra kajakarek nie była zbyt liczna, z Eweliną Wojnarowską w zasadzie pływałyśmy większość konkurencji i pamiętam, że na MŚ 2010 jedynie nie poszło nam w K-2 500 m. Samą imprezę wspominam jako miłe przeżycie. Nie ma nic fajniejszego jak wygrywanie i zdobywanie medali przed swoimi kibicami. Ostatnio nawet znalazłam zdjęcie mojego taty, który pozuje na tle billboardu promującego mistrzostwa ze mną, z sentymentem wracam do niego – opowiada Walczykiewicz.

– Będąc na najwyższym stopniu profesjonalizmu, myślę, że miejsce zawodów nie ma większego znaczenia i wszędzie chce się walczyć o najwyższe miejsca. Wtedy mało kto kalkuje, czy mistrzostwa są u siebie, czy poza ojczyzną – dopowiada z kolei Baraszkiewicz, który podczas MŚ 2010 w Poznaniu zdobył srebrny i brązowy medal.

Ostatnia impreza mistrzowska w Poznaniu na międzynarodowym, seniorskim poziomie miała miejsce pięć lat temu. W 2021 roku, w dobie pandemii koronawirusa Polski Związek Kajakowy w ekspresowym tempie zorganizował ME. Na torze regatowym Malta biało-czerwoni spisali się wyśmienicie, zdobywając aż sześć medali. Wówczas swój premierowy tytuł mistrzyni Europy w C-1 200 m zdobyła Dorota Borowska, a po raz pierwszy na podium tej imprezy stanęły Martyna Klatt i Sandra Ostrowska, będące filarami młodzieżowej reprezentacji Polski.

– Start w K-2 1000 m był fajnym wyróżnieniem naszej dwójki i możliwością występu na seniorskiej arenie międzynarodowej. Ten start był ciekawy, z Sandrą nie miałyśmy przetrenowanego tego dystansu na dwójce i dopiero się zgrywałyśmy. Plan był taki, że ruszamy mocno a potem trzymamy równe mocne tempo. I dało nam to trzecie miejsce, byłyśmy zaskoczone szczęśliwe i nabrałyśmy apetytu na więcej – wraca pamięcią do tamtych wydarzeń Klatt.

Przed trzema laty po raz pierwszy w naszym kraju rozegrano też Igrzyska Europejskie, których częścią były właśnie ME w sprincie kajakowym. Polska kadra narodowa błyszczała głównie za sprawą naszych zawodniczek, które triumfowały w trzech konkurencjach olimpijskich – w K-4 500 m (Naja, Dominika Putto, Adrianna Kąkol, Anna Puławska), K-2 500 m (Naja, Puławska) i C-1 200 m (Borowska). – Bardzo przyjemnie, że tutaj mogłyśmy wystartować, a kibice nam pomogli. Lepiej być nie mogło – mówiła po zdobyciu złota Kąkol.

MŚ w sprincie kajakowym i parakajakarstwie w Poznaniu (26-30 sierpnia) są najważniejszą imprezą tego sezonu i najlepiej punktowanymi zawodami do rankingu olimpijskiego. W stolicy Wielkopolski już trwają przygotowania do tego wielkiego, kajakarskiego święta. Tuż obok poznańskiej Malty przygotowane zostaną strefa kibica czy strefa aktywności kajakowej. Zainteresowani będą mogli sprawdzić się w kajakach, a osoby z niepełnosprawnościami w parakajaku. Podczas imprezy pojawi się również Centralny Wojskowy Zespół Wojskowy. Miłośnicy militariów będą mogli zobaczyć z bliska żołnierski osprzęt, wsiąść do czołgów, czy posmakować tradycyjnej, wojskowej grochówki. Częścią inauguracji MŚ będzie występ Dawida Kwiatkowskiego – koncert muzyka, zaplanowany nad Maltą, na Polanie Harcerza odbędzie się w ramach cyklu NaFalach, jednego z najbardziej lubianych letnich cykli koncertowych w Poznaniu. W trakcie mistrzostw zapowiadany jest również występ Reprezentacyjnego Zespołu Artystycznego Wojska Polskiego pod batutą płk Mariusza Dziubka. Za pośrednictwem strony Biletomat.pl można już kupować bilety na trybuny na każdy z pięciu dni mistrzostw. Wstęp na część kulturalną jest bezpłatny.

– Starty międzynarodowe w Polsce to wielka duma. W tym roku organizację MŚ wesprze Wojsko Polskie, z czego cieszę się podwójnie jako żołnierz Centralnego Wojskowego Zespołu Sportowego – mówi Klatt, aktualna mistrzyni świata i Europy w K-2 500 m razem z Puławską. – Nie skupiam się na medalach i nie rozdaję ich przed startem. Na tym etapie sumiennie i skrupulatnie trenujemy z myślą o MŚ. Chcę, aby te wyścigi były jak najbardziej na aktualne możliwości. Chcę wykorzystać wszystkie swoje atuty, a żeby to wszystko zagrało, forma musi być na wysokim poziomie. Rodzina i przyjaciele na pewno napędzą rywalizację i dodadzą sił na ostatnich metrach – gwarantuje zawodniczka AZS AWF Poznań.

Seniorskie imprezy mistrzowskie w sprincie kajakowym w Polsce i dorobek polskiej reprezentacji na danej imprezie

 

ME 1961 Poznań – 1 medal (0 złotych – 1 srebrny – 0 brązowych)

2. Stefan Kapłaniuk, Władysław Zieliński (K-2 500 m)

MŚ 1990 Poznań – 2 medale (0-2-0)

2. Andrzej Gajewski, Andrzej Gryczko, Grzegorz Kaleta, Mariusz Rutkowski (K-4 10 000 m)

2. Maciej Freimut (K-1 1000 m)

ME 2000 Poznań – 8 medali (5-0-3)

1. Daniel Jędraszko, Paweł Baraszkiewicz (C-2 200 m)

1. Daniel Jędraszko, Paweł Baraszkiewicz (C-2 500 m)

1. Paweł Baraszkiewicz, Michał Gajownik (C-2 1000 m)

1. Aneta Pastuszka, Beata Sokołowska (K-2 200 m)

1. Aneta Pastuszka, Beata Sokołowska (K-2 500 m)

3. Elżbieta Urbańczyk (K-1 200 m)

3. Elżbieta Urbańczyk (K-1 500 m)

3. Aneta Pastuszka, Beata Sokołowska (K-2 1000 m)

MŚ 2001 Poznań – 9 medali (2-5-2)

1. Daniel Jędraszko, Paweł Baraszkiewicz (C-2 200 m)

1. Marcin Kobierski, Michał Śliwiński (C-2 1000 m)

2. Daniel Jędraszko, Paweł Baraszkiewicz (C-2 500 m)

2. Beata Sokołowska, Aneta Konieczna (K-2 200 m)

2. Beata Sokołowska, Aneta Konieczna (K-2 500 m)

2. Karolina Sadarska, Aneta Białkowska, Dorota Kuczkowska, Joanna Skowroń (K-4 1000 m)

2. Elżbieta Urbańczyk (K-1 200 m)

3. Michał Śliwiński (C-1 200 m)

3. Karolina Sadalska, Aneta Konieczna, Dorota Kuczkowska, Joanna Skowroń (K-4 200 m)

ME 2004 Poznań – 8 medali (1-4-3)

1. Łukasz Woszczyński, Michał Śliwiński (C-2 1000 m)

2. Daniel Jędraszko, Paweł Baraszkiewicz (C-2 500 m)

2. Aneta Pastuszka (K-1 200 m)

2. Beata Mikołajczyk (K-1 1000 m)

2. Dorota Kuczkowska, Iwona Pyżalska (K-2 1000 m)

3. Daniel Jędraszko, Paweł Baraszkiewicz (C-2 200 m)

3. Tomasz Mendelski (K-1 200 m)

3. Tomasz Mendelski, Dariusz Białkowski, Rafał Głażewski, Paweł Baumann (K-4 1000 m)

ME 2005 Poznań - 12 medali (2-5-5)

1. Marek Twardowski, Adam Wysocki (K-2 200 m)

1. Edyta Dzieniszewska, Beata Mikołajczyk, Iwona Pyżalska, Aneta Białkowska (K-4 1000 m)

2. Paweł Baraszkiewicz (C-1 500 m)

2. Łukasz Woszczyński, Michał Śliwiński (C-2 500 m)

2. Andrzej Jezierski, Michał Gajownik, Adam Ginter, Roman Rynkiewicz (C-4 500 m)

2. Andrzej Jezierski, Michał Gajownik, Arkadiusz Toński, Wojciech Tyszyński (C-4 1000 m)

2. Marek Twardowski, Adam Wysocki (K-2 500 m)

3. Paweł Baraszkiewicz (C-1 200 m)

3. Roman Rynkiewicz, Paweł Skowroński (C-2 1000 m)

3. Karolina Głażewska (K-1 500 m)

3. Paweł Baumann, Marek Twardowski, Adam Wysocki, Tomasz Mendelski (K-4 1000 m)

3. Beata Mikołajczyk, Małgorzata Chojnacka, Aneta Konieczna, Małgorzata Czajczyńska (K-4 1000 m)

MŚ 2010 Poznań – 5 medali (0-1-4)

2. Marta Walczykiewicz, Ewelina Wojnarowska (K-2 200 m)

3. Adam Ginter, Roman Rynkiewicz, Mariusz Kruk, Paweł Baraszkiewicz (C-1 4 x 200 m sztafeta)

3. Paweł Baraszkiewicz, Paweł Skowroński (C-2 200 m)

3. Piotr Siemionowski (K-1 200 m)

3. Karolina Naja, Aneta Konieczna, Sandra Pawełczak, Magdalena Krukowska (K-4 500 m)

ME 2021 Poznań – 6 medali (1-3-2)

1. Dorota Borowska (C-1 200 m)

2. Arsen Śliwiński, Michał Lubniewski (C-2 200 m)

2. Dominika Putto, Katarzyna Kościółek (K-2 200 m)

2. Karolina Naja, Anna Puławska (K-2 500 m)

3. Marta Walczykiewicz (K-1 200 m)

3. Martyna Klatt, Sandra Ostrowska (K-2 1000 m)

IE 2023 Kraków – 5 medali (3-1-1)

1. Dorota Borowska (C-1 200 m)

1. Karolina Naja, Anna Puławska (K-2 500 m)

1. Karolina Naja, Dominika Putto, Adrianna Kąkol, Anna Puławska (K-4 500 m)

2. Aleksander Kitewski, Sylwia Szczerbińska (C-2 200 m)

3. Norman Zezula, Aleksander Kitewski (C-2 500 m)